‘One in 8 Million’, New York Times’a Emmy kazandırdı

New York Times’ın dikkat çeken multimedya serisi One in 8 Million, Emmy Ödülü kazandı.
New Yorker’ların hikayelerini audio ve fotoğrafla anlatan One in 8 Million, foto muhabirliğinin yapısını değiştiren multimedya dünyasının 2009′da en çok dikkat çeken projelerinden biri oldu.

20. yüzyılda medya sektöründeki liderliğini, multimedya sayfalarında fotoğraflar, audiolar, video ve grafikler ile yeni medyaya da taşıyan New York Times, ”Belgesel’de Yeni Yaklaşımlar” kategorisinde Emmy’i almaya hak kazandı.
Ünlü foto muhabiri James Estrin, NY Times’ın fotoğraf blogu Lens’te yayınlanan röportajında, One in 8 Million serisini hayata geçiren prodüktörler ve foto muhabiri ile görüştü : Tanınmış foto muhabiri Todd Heisler, tecrübeli multimedya prodüktörü Sarah Kramer ve fotoğraf editörü Meaghan Looram.

Estrin : One in 8 Million beni gerçekten etkiledi. Çünkü, yapılabilecek en basit proje.
Looram : Evet, insanlar kendi hikayelerini kendileri anlatıyorlar. Biz de bunu çok şık bir şekilde sunmak istedik ve insanları onurlu bir şekilde anlatmak istedik.
Kramer : Önemli nokta şu : Görsel malzemeyi ses dosyaları ile ”birleştirmeyi” başardık.
Looram : Çoğu durumda Todd daha bir kare bile çekmeden elimizde ses dosyaları mevcuttu. Bu benim için yeni bir durum. Todd için de öyle. Sonuçta daha kusursuz bir birleşme çıktı diye düşünüyorum.
Kramer : Ne tür bir sihir ortaya çıkaracağınızı biliyorsunuz.
Estrin : Bazı insanlar, One in 8 Million’ın haber olmadığını söylüyorlar.
Haisler : Önemli nokta budur. Bence de bu bir haber değil. Bir haberde olması gereken bir olaya ya da herhangi birşeye sahip değil. Bu nedenden dolayı ölümsüz diye düşünüyorum.
Kramer : Buna öykü anlatma – narrative storytelling diyebiliriz.
Looram : Son dakika haberi nesnesi içinde olmasa da, bu şehirde yaşayan hayatlardır. Bundan dolayı da yaptığımız New York’ta olanları belgesel olarak sunmaktır.
Estrin : Fotoğrafların audionun içine yerleştirmeye ne diyebiliriz. Bu işi nasıl görüyorsunuz ?
Looram : Bence en önemli nokta, sizin web sitenize giren kişinin birden çok hissinin olduğunu unutmamanız. İzleyiciler hem duyuyorlar hem görüyorlar. Onların gördükleri duyduklarından fazla olmamalı. Audionun üzerine yapılması, geliştirmesi gerekiyor.
Estrin : Fotoğraflar ile audionun birleştirilmesi nasıl oluyor, bize bunun hakkında bilgi verir misiniz ?
Looram : Ekipten Sarah ile Lexi bu fikirle geldiğinde ve bize ortalama fakat sıradışı yaşayan New Yorker’lıları anlatmayı önerdiklerinde bununla uyumlu fotoğrafları düşünmeye başladık. İlk önce daha çok audio ağırlıklı bir proje olacağını düşündük. İlk başta bir segmentte beş ya da altı fotoğraf olmasını planladık : belki bir tam boy portre, bir iki detay ve bir yüz fotoğrafı. Fakat Todd fotoğraflı çekmeye başladıktan sonra görseller farklı bir boyuta ulaşmaya başladı, çünkü fotoğraflarda çok büyük bir zenginlik vardı. Dayanılmazdı fotoğraflar.
Haisler : Siyah-beyaz fotoğrafın birleştirici bir faktör olmasını istedik, fakat öte yandan biliyorsunuz ki sadece siyah-beyaz fotoğraf kullanmak o kadar kolay değil. Siyah-beyaz düşünmeye başladım. Kendimi daha çok verdikçe daha başarılı çekmeye başladım. Bizim istediğimiz tabi bir yandan da fotoğrafların düşünceli ve sessiz fotoğraflar olmasıydı.
Estrin: Bir fotoğrafçı için ilginç olanı da şu : Audio yapılmıştı ve sen her fotoğrafa çok az zaman harcıyordun. İnsanlar senin çok rahat ve geniş bir süre içinde çalıştığını düşünüyorlar.
Haisler : Normalde bir belgesel fotoğraf çekiyorsanız bir hafta harcamalısınız. Burada olanlarda en uzun süre bir gün.
Looram : Bence fotoğraflardaki çeşitliliğin nedeni de bu.
Haisler : İlk başta daha çok çekmek için kendimi eğittiğimi söyleyebilirim. taxidermist projesinin buna iyi bir örnek olduğunu düşünüyorum, çünkü tüm hikaye onun apartmanındaydı ve bu da çok daha fazla kafa yormamı gerektirdi. Ben herşeyi fotoğraflara koyamaya çalıştım, prodüktörler de herşeyi audioya koymaya çalıştılar. Hepsi bu.
Estrin : Sarah geldiğinde ve size fikri söylediğinde siz daha önce böyle birşey görmemiştiniz değil mi ?
Looram : Nasıl gelişeceği konusunda hiçbir fikrim yoktu. Zamanımızdan ne kadar bir süreyi ayıracağımızı da bilmiyordum açıkçası. Ama projeye bu kadar konsantre olacağımızı da tahmin etmiyordum. Bitireli 9 ay oldu, bazen yeniden başlatmayı istemediğimi söylesem size yalan söylemiş olurdum. Hepimiz çok çalıştık ama gerçekten çok keyifliydi.
Estrin : One in 8 Million’ın ruhunda ne var .
Kramer : Proje, şehir için bir şiir okumadır bence. Burada yaşayan ve bu şehri seven insanların okuduğu küçük bir şiirdir. Küçük bir topluluk kurmak için yapılmış bir girişimdir. Biraz küçük görünen ama insancıl bir yer yaratma girişimidir.